درسگفتار شرح مثنوی معنوی جلسه۱۸۱

🎙| فایل صوتی کامل |

جلسه ۱۸۱ شرح مثنوی معنوی (دفتر دوم)

⬜️با ارائه حجت الاسلام والمسلمین دکتر قاسم کاکایی

🗓تاریخ جلسه :
دوشنبه۲۵ اسفند ۱۴۰۴

🕝 مدت زمان:۶۲دقیقه و ۲۰ثانیه

 

درسگفتار شرح مثنوی معنوی جلسه18۱، دفتر دوم، ابیات ۲۸۷۵ تا 2922:

 

نقص میثاق و عهود از احمقی است
حفظ ایمان و وفا کار تقی است

گفت پیغمبر که سوگند شما
راست گیرم یا که سوگند خدا

باز سوگند دگر خوردند قوم
مصحف اندر دست و بر لب مُهر صَوم

که به حقّ این کلام پاک راست
کآن بنای مسجد از بهر خداست

اندر آنجا هیچ حیلۀ مکر نیست
اندر آنجا ذکر و صدق و یاربی است

گفت پیغمبر که آواز خدا
می‌رسد در گوش من همچون صدا

مُهر در گوش شما بنهاد حق
تا به آواز خدا نآرد سَبَق

نک صریح آواز حق می‌آیدم
همچو صاف از دُرد می‌پالایدم

همچنان که موسی از سوی درخت
بانگ حق بشنید کای مسعودبخت

از درخت اِنّی أَنَا الله می‌شنید
با کلام انوار می‌آمد پدید

چون ز نور و حی در می‌ماندند
باز نو سوگندها می‌خواندند

چون خدا سوگند را خوانَد سپر
کی نهد اِسپند ز کف پیکارگر

باز پیغمبر به تکذیب صریح
قَد کَذَبتُم گفت با یشان فصیح

۵۸-اندیشیدن یکی از صحابی(رَضیَ اللهُ عَنهُم) به انکار،که رسول(صلّی الله علیه و سلّم)چرا ستّاری نمی‌کند

تا یکی از یاری ز یاران رسول
در دلش انکار آمد زآن نُکول

که چنین پیران با شَیب و وقار
می‌کندشان این پیمبر شرمسار

کو کرم کو ستر پوشی کو حیا
صد هزاران عیب پوشند انبیا

باز در دل زود استغفار کرد
تا نگردد ز اعتراض او روی زرد

شومی یاری احصاب نفاق
کرد مؤمن را چو ایشان زشت و عاق

باز می‌زارید کای علّام سِر
مر مرا مگذار بر کفران مِصُر

دل به دستم نیست همچون دید چشم
ور نه دل را سوزمی این دم به خشم

اندر این اندیشه خوابش در ربود
مسجد ایشانش پر سرگین نمود

سنگ هاش اندر حَدَث جای تباه
می‌دمید از سنگ‌ها دود سیاه

دود در حلقش شد و حلقش بخَست
از نهیب دود تلخ از خواب جست

در زمان در رو فتاد و می‌گریست
کای خدا اینها نشان منکریست

خِلم بهتر از چنین حلم ای خدا
که کند از نور ایمانم جدا

گر بکاوی کوشش اهل مجاز
تو به تو گَنده بود همچون پیاز

هر یکی از یکدگر بی مغز‌تر
صادقان را یک ز دیگر نغزتر

صد کمر آن قوم بسته بر قَبا
بهر هَدم مسجد اهل قُبا

همچو آن اصحاب فیل اندر حَبَش
کعبه‌ای کردند، حق آتش زدش

قصد کعبه ساختند از انتقام
حالشان جون شد فرو خوان از کلام

مر سیه رویان دین را خود جهاز
نیست الّا حیلت و مکر و ستیز

هر صحابی دید زآن مسجد عیان
واقعه، تا شد یعینشان سرّ آن

واقعات ار باز گویم یک به یک
پس یقین گردد صفا بر اهل شک

لیک می‌ترسم ز کشف رازشان
نازنینان‌اند و زیبد نازشان

شرع بی تقلید می‌پذرفته‌اند
بی محکّ آن نقد را بگرفته‌اند

حکمت قرآن چو ضالّۀ مؤمن است
هر کسی در ضالۀ خود موقن است

۵۹-قصّۀ آن شخص که اشتر ضالّۀ خود می‌جست و می‌پرسید

اشتری گم کردی و جستیش چُست
چون بیابی،چون ندانی کآن توست

ضاله چو‌بود ناقۀ گم کرده‌ای
از کفت بگریخته در پرده‌ای

کاروان در بار کردن آمده
اشتر تو از میانه گم شده

می‌دود این سو و آن سو خشک لب
کاروان شد دور و نزدیک است شب

رخت مانده در زمین در راه خوف
تو پی اشتر دوان گشته به طَوف

کای مسلمانان که دیده‌ست اشتری
چسته بیرون بامدادا از آخُری

هر که برگوید نشان از اشترم
مژدگانی می‌دهم چندین درم

باز می‌جویی نشان از هر کسی
ریشخندت می‌کند زاین هر خسی

کاشتری دیدیم، می‌رفت این طرف
اشتری سرخی به سوی آن علف

آن یکی گوید بریده‌ گوش بود
وآن دگر گوید جُلَش منقوش بود

آن یکی گوید شتر یک چشم بود
و آن دگر گوید ز گَر بی‌پشم بود

از برای مژدگانی صد نشان
از گزافه هر خسی کرده بیان

✅ @ghkakaie

حجت الاسلام والمسلمین دکتر قاسم کاکایی مدرس حوزه و دانشگاه

دیدگاهتان را بنویسید